Reclamerecht - Droit de la publicité  

Cour d'appel de Liège septième chambre 29 avril 2014, IEFbe 2358 (Tecteo S.C.I.R.L. contre KPN Group Belgium) L'intimée ne peut être suivie en ce qu'elle conclut à l'irrecevabilité de cette demande au motif qu'elle ne serait pas fondée sur un fait ou un acte invoqué en citation, dès lors que la demande nouvelle se fonde sur la publicité de lancement du produit 'SNOW', qui est expressément visée par la citation introductive d'instance te dont l'appelante demande la cessation notament pour violation des dispositions de la loi 6 avril 2010 relative aux pratiques du marché et à la protection du consommateur. La publicité litigieuse énonce ce qui laisse entendre que le prix de 39 € par mois constitute le prix final, impression d'ailleurs renforcéee par le texte figurant en marge et en grands caractères dans un disque de couleur moutarde: "TV + (symbole smartphone) + (symbole téléphone) 39 € par mois et pas besoin d'abonnement au câble!". En n'insérant pas, comme le fait l'appelante, un renvoi à un texte en bas de page - fût-il rédigé en petits caractères - précisant que le prix annoncé s'entend hors frais fixes de 199 €, l'intiméee induit le consommateur en erreur sur le prix. Ce faisant, l'intimée a violé les articles 6, 85, 86, 90, par 1 et 95 de la loi du 6 avril 2010 relative aux pratiques du marché et à la protection du consommateur. 

Tribunal de Commerce de Liège 13 avril 2017, IEFbe 2359 (Merck contre Sa Analis) Donnons acte à la société Rephile de son intervention volontaire; Recevons les demandes; Constatons qu'analis a opéré une publicité comparative contraire à l'article VI.17.2 du Code de droit économique en alléguant que 1) la qualité des produits Rephile était équivalente à celle des produits de MERCK vendus sous la marque MERCK Millipore, 2) les résultats d'analyse sur l'eau produits par les systèmes de purification d'eau REPHILE et MERCK Millipore sont équivalents, 3) les produits de REPHILE étaient jusque 30% moins chers que les produits MERCK Millipore. Alors que ces allégations ne sont pas vérifiables et ne sont pas fondées sur des analyses scientifiques sérieuses réalisées conformément aux exigences du milieu scientifique et selon les règles et protocoles en vigueur; Ordonnons la cessation de la publicité dont les conditions sont précisées au paragraphe précédent; Constatons que MERCK se rend coupable d'actes de dénigrement contraires aux pratiques honnêtes du marché susceptibles de porter atteinte aux intérêts professionels de REPHILE; Ordonnons la cessation des actes contraires aux pratiques honnêtes du marché susceptibles de porter atteinte aux intérêts professionels de REPHILE, soit le mécanisme d'alerte mis au point par MERCK entrainant, ainsi qu'exposé ci-dessus dans les motifs, seule une information quant à l'absence de garantie du bon fonctionnement du système étant conforme aux pratiques honnêtes du marché; Delaissons à chacune des parties ses propres frais et dépens.

Rechtbank van Koophandel Hasselt 8 september 2010, RB 2982; IEFbe 2360 (Informazout VZW tegen Primagaz Belgium) Primagaz verkoopt gasproducten zoals butaan en propaan voor het verwarmen van woningen en gebouwen. Volgens Informazout vormt de slogan "Genoeg van stookolie? Ontdek propaan! Lichter voor uw budget, lichter voor het milieu!" een ontoelaatbare vorm van misleidende vergelijkende reclame. Volgens de rechtbank is er sprake van vergelijkende reclame in de zin van art. 2.20 WMC. Eveneens is er sprake van misleidende reclame. Door ten onrechte voor te houden dat voor het publiek dat actueel met stookolie verwarmt, het verwarmen met propaan beter is voor haar budget begaat Primagaz een inbreuk op de artt. 19.1 lid 1, 88 lid 4 en 96 lid 1b WMC. De slogan maakt een vorm uit van verboden denigrerende reclame.

Prejudicieel gestelde vragen aan HvJ EU 21 april 2017, IEF 17031; RB 2941; LS&R 1488; IEFbe 2307; C-220/17-verwijzingsbeschikking (Planta Tabak) Merkenrecht. Tabak. Reclame. Het verbod op het gebruik van elementen of kenmerken – inclusief merken – die verwijzen naar een smaak, naar geur- of smaakstoffen of naar andere additieven, dan wel naar het ontbreken daarvan in artikel 13, lid 1, onder c), van de richtlijn. Na Philip Morris Brands [IEF 15923; IEFbe 1787, LS&R 1312; RB 2710] moet nog verduidelijkt worden of de etiketteringsverboden moeten worden opgevat als een „verbod om de smaakstof als reclame te gebruiken” dan wel als een „verbod om de smaakstof te vermelden. Via Minbuza: De prejudiciële vragen hebben betrekking op drie vraagcomplexen:

Hof van Cassatie 29 april 2004, IEFbe 2302 (Belgische Staat tegen de Slegte) (voor het archief) Vergelijkende reclame. Ongeoorloofde handelspraktijk. In het bestreden arrest is vastgesteld dat prijsvermelding gedaan door de Slegte niet meer strijdig is met de herziene wet handelspraktijken van 25 mei 1999, waardoor de vordering tot staking ongegrond was. Eiser stelt dat nu het bestaan van de inbreuk makende daad bevestigd is, staking van de daad bevolen had moeten worden in de periode vóór de wijziging van artikel 43, §4 (oud), WHPC. Het "moreel belang" van eiser is onvoldoende gepreciseerd. Staking van een geoorloofd geworden handelspraktijk kan niet bevolen worden. Vaststelling van verboden handelspraktijk vóór wetswijziging doet hier niets aan af. Verwerping cassatieberoep.

Hof van beroep Gent 27 juni 2016, IEFbe 2275 (Anglo Belgian Corp tegen Industrial & Marine Services Engineering) Ongeoorloofde reclame. ABC is een producent van ABC-dieselmotoren. IMSE is gespecialiseerd in de verkoop en distributie van wisselstukken die nodig zijn voor revisie en onderhoud van motoren etc. In haar publiciteit stelde IMSE dat zij gespecialiseerd is in 4-takt dieselmotoren wisselstukken, zowel nieuwe als tweedehands wisselstukken geschikt voor o.a. ABC. Appellante stelt dat deze handelswijze onrechtmatig gebruik maakt van de naamsbekendheid van appellante. IMSE zou zowel op haar website als in haar verkoopbrochures onrechtmatig echte en gekopieerde onderdelen aanbieden van ABC-dieselmotoren. Appellante legt geen enkele intellectuele eigendomsrechtelijke bescherming op deze wisselstukken voor. Geïntimeerde is dan ook vrij deze wisselstukken te verkopen en mag daarbij melding maken van het feit dat deze gebruikt kunnen worden voor ABC-motoren. Geïntimeerde verkoopt alle soorten wisselstukken, zowel originele als niet originele, en stelt dit op correcte wijze op de website. Nu deze wisselstukken echter niet het voorwerp uitmaken van enige intellectueel eigendomsrechtelijke bescherming, is de handel in wisselstukken die niet werden gefabriceerd door de merkhouder of een door de merkhouder erkende producent, niet onrechtmatig. Er wordt door geïntimeerde geen verwarring gezaaid en geen sprake van ongeoorloofde vergelijkende reclame.

Tribunal de Commerce Bruxelles 3 décembre 2014, IEFbe 2221 (Beiersdorf contre Unilever) Droit de la publicité. L'ajout de l'indication "Tested on 100 colours" n'est en soi nullement de nature à apporter une quelconque information sur le problème des traces jaunes. Elle ne fait qu'indiquer que le produit a été testé sur 100 couleurs et, dès lors, elle ne fait qu'apporter une précision à la propriété anti-traces blanches du produit en question, bien connue des consommateurs. Toute tromperie du public est donc exclue. Il suit de ce qui précède qu'Unilever n'omet, ni ne dissimule, sur l'emballage du produit "Dove Invisble Dry", une caractéristique qu'aurait celui-ci en termes d'action contre les traces jaunes, une telle caractéristique n'étant tout simplement pas revendiquée. L'affirmation de Beiersdorf qu'Unilever vante une qualité de son produit en termes d'efficacité contre les traces jaunes, expressément contredite par la précision apportée au dos de l'emballage "Anti-white marks" est donc dénuée de tout fondement.

Hof van Beroep Brussel 22 februari 2011, IEFbe 2220 (Procter & Gamble tegen Reckitt Benckiser) Misleidende en vergelijkende reclame. P&G is actief in wasmiddelen zoals de producten Ariel en Dreft. Reckitt is wereldwijd actief in de productie en verkoop van huishoudproducten. Zij produceert en verkoopt onder meer wasmiddelen onder de naam Woolite. In de reclame worden twee kledingstukken getoond, een gewassen met Woolite en de ander niet. De tekst luidt: Resultaat na 20 wasbeurten. Afgewassen en fletse kleding [links] - Beschermd door Woolite Mix Donker [rechts]. Gecombineerde resultaten vanuit verschillende tests." Hof stelt vast dat geïntimeerde met deze reclame inbreuk pleegt door in de reclame te beweren dat na 20 wasbeurten met Woolite het zwart zwart blijft, terwijl dat niet het geval is, door een product dat gewassen is met Woolite te vergelijken met een product dat gewassen is zonder wasmiddel terwijl de indruk wordt gewekt dat beiden producten met wasmiddel zijn gewassen en dat de scheurtesten niet op dezelfde manier worden uitgevoerd.

Leestip: r.o. 38 en 39

Hof van Beroep Brussel 16 februari 2016, IEFbe 2214 (Base Company tegen Proximus) Misleidende vergelijkende reclame. Hof vernietigt het bestreden vonnis, behalve de vordering van Base die ertoe strekte vast te stellen dat Proximus door in de reclame te beweren dat de klanten onbeperkt kunnen genieten van haar diensten, terwijl dataverkeer werd uitgesloten, zich schuldig maakt aan een schending van artikelen 94-VI.95 WER juncto artikel VI.99 WER. Hof stelt vast dat Proximus door het zo voor te stellen alsof klanten van andere operatoren een slecht bereik hebben op hun netwerk, zonder dat er op objectieve wijze diensten zijn vergeleken, zich schuldig maakt aan een schending van artikel VI.17 §2 WER.

Leestip: r.o. 11, 12, 19 en 20.

Prejudiciële vragen gesteld aan HvJ EU 16 februari 2017, IEFbe 2187; IT 2291; RB 2870; C-105/17 (OLX verkoop Longines horloge) Consumentenbescherming. Oneerlijke handelspraktijken. Bij de Commissie voor consumentenbescherming (verweerster) is een klacht ingediend over levering van een tweedehands ‘longines’-horloge dat via een website van een aanbieder was gekocht onder de voorwaarden van verkoop op afstand. Het product wordt 20-10-2014 door een koerier afgeleverd met gegevens van de aanbieder (= verzoekster). De klant is niet tevreden met het product omdat het niet de eigenschappen bezit die op de website worden vermeld, waarna hij verzoekster belt om de overeenkomst te ontbinden. Daartoe is verzoekster echter niet bereid. Verweerster start een onderzoek en komt via de koeriersdienst en de exploitant van de website uit bij verzoekster. Zij blijkt acht advertenties op de website te hebben geplaatst voor verschillende producten (iPhones, een BMW, Turkse tegels). In geen van de advertenties worden gegevens van de aanbieder genoemd, noch de prijs, leveringsvoorwaarden, garanties en termijnen voor uitoefening van consumentenrechten. Verweerster besluit daarop 27-02-2015 tot vaststelling van een bestuursrechtelijke overtreding op grond van de BUL consumentenbeschermingswet, waartegen verzoekster 17-03-2015 bezwaar maakt omdat zij meent niet als handelaar in de zin van die wet te kunnen worden aangemerkt. Dit wordt afgewezen en verzoekster krijgt een boete. Zij vecht die aan bij de Rb Varna die vaststelt dat verzoekster niet de hoedanigheid van ‘handelaar’ in de zin van de uitvoeringsbepalingen van de wet heeft, en evenmin in de zin van RL 2005/29. Het boetebesluit wordt 22-03-2016 vernietigd. Verweerster gaat in cassatieberoep bij de verwijzende rechter.