Gerecht: zwak onderscheidend vermogen van MOOVIT staat aan nietigverklaring van MOOVA AlmavivA Group in de weg

Gerecht EU 9 september 2026, IEF 23820; IEFbe 4303; ECLI:EU:T:2026:548 (MOOVA AlmavivA Group). Het Gerecht vernietigt de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO voor zover daarin verwarringsgevaar was aangenomen tussen het Uniebeeldmerk MOOVA AlmavivA Group en het oudere Uniewoordmerk MOOVIT voor de nog aan de orde zijnde waren en diensten in de klassen 9 en 42. De betrokken waren in klasse 9 zijn deels identiek en deels in hoge mate soortgelijk, terwijl de diensten in klasse 42 deels identiek en deels in gemiddelde mate soortgelijk zijn. De beoordeling mocht worden toegespitst op het Frans- en Spaanstalige publiek van de Unie. Voor de waren in klasse 9 varieert het aandachtsniveau van gemiddeld tot bovengemiddeld en voor de diensten in klasse 42 is dit bovengemiddeld. Bij de tekenvergelijking is ‘moov(i)a’ het visueel dominante element van het aangevallen merk, maar ‘almaviva group’ is niet verwaarloosbaar en moet als secundair element worden meegewogen. Anders dan de kamer van beroep oordeelde, zal het relevante publiek MOOVIT bovendien opsplitsen in ‘moov’ en ‘it’ en begrijpen als de Engelse aansporing ‘move it’, waarmee het begrip beweging wordt opgeroepen. Omdat alle door het oudere merk gedekte waren en diensten verband houden met de mobiliteitssector, is het woordelement MOOVIT daarvoor beschrijvend en heeft het oudere merk slechts een zwak intrinsiek onderscheidend vermogen. De omstandigheid dat andere Uniemerken het bestanddeel ‘moov’ bevatten, doet daaraan niet af, omdat Almaviva niet heeft aangetoond dat dit bestanddeel daadwerkelijk op de relevante markt wordt gebruikt.

Visueel zijn de tekens volgens het Gerecht slechts in geringe mate overeenstemmend. Hoewel zij de letters ‘m-o-o-v’ gemeen hebben, verschillen zij door hun grafische vormgeving, de uitgangen ‘-it’ en ‘-(i)a’ en de aanvullende woord- en beeldelementen van het aangevallen merk. Fonetisch bestaat een gemiddelde mate van overeenstemming vanwege het gemeenschappelijke element ‘moov’, terwijl de tekens begripsmatig verschillen: MOOVIT wordt als ‘move it’ en daarmee als verwijzing naar beweging begrepen, terwijl het aangevallen merk als geheel geen duidelijke betekenis heeft. De gemiddelde fonetische overeenstemming wordt volgens het Gerecht gecompenseerd door de geringe visuele overeenstemming en de begripsmatige verschillen, zodat de tekens als geheel slechts in geringe mate overeenstemmen. Gelet op die beperkte tekenovereenstemming, het zwakke onderscheidend vermogen van het oudere merk en, voor de diensten in klasse 42, het bovengemiddelde aandachtsniveau, bestaat ondanks de identiteit of soortgelijkheid van de waren en diensten geen verwarringsgevaar. Het Gerecht vernietigt daarom de beslissing van de kamer van beroep voor zover daarin verwarringsgevaar was aangenomen en gebruikt zijn wijzigingsbevoegdheid om het verzoek van Moovit App Global tot nietigverklaring af te wijzen. Het EUIPO draagt zijn eigen kosten en de kosten van Almaviva voor de procedures bij het Gerecht en de kamer van beroep; de kosten van de Cancellation Division vallen daar niet onder.

Global assessment of the likelihood of confusion

111    In the present case, in paragraphs 94 to 100 of the contested decision, the Board of Appeal found, in essence, that, in view of the identity or similarity of the goods and services at issue, the visual and phonetic similarities between the signs at issue and the average distinctiveness of the earlier mark, there was a likelihood of confusion on the part of the relevant French- and Spanish-speaking public.

112    The applicant disputes that finding of the Board of Appeal. It submits, in essence, that there is no likelihood of confusion, given the differences between the signs at issue.

113    EUIPO disputes the applicant’s line of argument, arguing that the applicant has not demonstrated the existence of any error in the Board of Appeal’s global assessment of the likelihood of confusion.

114    The existence of a likelihood of confusion on the part of the public must be appreciated globally, taking into account all factors relevant to the circumstances of the case, and the distinctive character of an earlier mark is one of those relevant factors (judgment of 18 June 2020, Primart v EUIPO, C‑702/18 P, EU:C:2020:489, paragraph 51; see also judgment of 11 November 2020, Representation of a stylised horn, T‑25/20, not published, EU:T:2020:537, paragraph 48 and the case-law cited).

115    As has been established above, in the present case, the goods in Class 9 covered by the marks at issue were either identical or similar to a high degree and the services in Class 42 covered by those marks were either identical or similar to an average degree (see paragraph 41 above). Furthermore, the marks at issue are visually similar to a low degree (see paragraph 84 above) and phonetically similar to an average degree (see paragraph 92 above). Conceptually, the signs at issue are dissimilar (see paragraph 99 above) and the earlier mark has a weak inherent distinctive character (see paragraph 109 above).

116    The degree of distinctiveness of the earlier mark determines the extent of the protection conferred by it. Where the distinctiveness of the earlier mark is significant, such a circumstance is likely to increase the likelihood of confusion (see, to that effect, judgment of 5 March 2020, Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi v EUIPO, C‑766/18 P, EU:C:2020:170, paragraph 70 and the case-law cited). Conversely, where the distinctiveness of the earlier mark is low, the extent of the protection conferred by that mark is also low, even if the existence of a likelihood of confusion is not precluded in the latter case (judgment of 11 November 2020, Representation of a stylised horn, T‑25/20, not published, EU:T:2020:537, paragraph 49).

117    According to the case-law, with regard to a trade mark with a weak distinctive character, and which thus has a lesser capacity to identify the goods or services for which it has been registered as coming from a particular undertaking, the degree of similarity between the signs should be high to justify a likelihood of confusion, or this would risk granting excessive protection to that trade mark (see, to that effect, judgment of 5 October 2020, Eugène Perma France v EUIPO – SPI Investments Group (NATURANOVE), T‑602/19, not published, EU:T:2020:463, paragraph 56) and a quasi-monopoly to its proprietor over the very concept of movement.

118    In the present case, first, the average degree of phonetic similarity of the signs at issue is offset by their low visual similarity and by the conceptual differences between them, which makes them similar to a low degree overall. Furthermore, as regards the services in Class 42, the relevant public has a higher-than-average level of attention such as to reduce even further the likelihood of confusion.

119    Thus, in accordance with the principle of interdependence between the factors to be taken into account, which is referred to in paragraph 114 above, and despite the identity or similarity of the goods and services at issue, it must be concluded that no likelihood of confusion on the part of the relevant public can be found. For those reasons, the applicant’s single plea in law must therefore be upheld and the contested decision annulled in so far as the Board of Appeal found that there was a likelihood of confusion between the marks at issue.