Gerecht: verwarringsgevaar tussen papyros by Modus en ouder merk PAPYRUS voor software en IT-diensten

Gerecht EU 9 september 2026, IEF 23811; IT 5512; IEFbe 4297; ECLI:EU:T:2026:539 (papyros by Modus). Het Gerecht verwerpt het beroep van Modus AE tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO waarbij het Uniemerk papyros by Modus op grond van artikel 60, lid 1, onder a, gelezen in samenhang met artikel 8, lid 1, onder b, van Verordening 2017/1001 nietig is verklaard wegens verwarringsgevaar met de oudere internationale woordmerkregistratie PAPYRUS, die werking heeft in de Europese Unie en is ingeschreven voor ‘gegevensverwerkingsapparatuur; computers’ in klasse 9. Het bestreden merk ziet, na beperking van de waren- en dienstenlijst, op software voor het beheer van bedrijfsdocumenten en workflows in klasse 9 en daarmee verband houdende softwarediensten in klasse 42. Het relevante publiek bestaat uit zakelijke afnemers met een verhoogd aandachtsniveau. Het Gerecht bevestigt dat de software in klasse 9 gemiddeld soortgelijk is aan de waren van het oudere merk vanwege onder meer hun complementariteit, overlappende afnemers en distributiekanalen en de mogelijkheid dat zij door dezelfde ondernemingen worden aangeboden. De diensten in klasse 42 zijn ten minste in geringe mate soortgelijk aan die waren, omdat zij tot dezelfde IT-sector behoren, zich tot dezelfde afnemers kunnen richten en gezamenlijk als geïntegreerde IT-oplossingen kunnen worden aangeboden. Het enkele verschil tussen software en hardware sluit soortgelijkheid dan ook niet uit. Het verzoek van Modus om het EUIPO op te dragen de registratie van het merk in stand te houden, wijst het Gerecht bovendien af wegens het ontbreken van bevoegdheid om het EUIPO dergelijke bevelen te geven.

Bij de vergelijking van de tekens bevestigt het Gerecht dat papyros het enige dominante element van het bestreden beeldmerk is en een gemiddeld onderscheidend vermogen heeft. Het kleinere element by Modus heeft wel een gemiddeld onderscheidend vermogen, maar speelt door zijn omvang en positie slechts een ondergeschikte rol, terwijl het figuratieve element – een gestileerde papyrus – evenmin dominant is. De tekens zijn visueel gemiddeld overeenstemmend, omdat ‘papyros’ en ‘papyrus’ op de letters ‘o’ en ‘u’ na vrijwel identiek zijn en de overige letters in dezelfde volgorde voorkomen. Voor ten minste een aanzienlijk deel van het relevante publiek bestaat een hoge fonetische overeenstemming, mede omdat ‘by Modus’ waarschijnlijk niet steeds zal worden uitgesproken, en ook begripsmatig is de overeenstemming hoog doordat beide tekens naar de papyrusplant of het daarvan vervaardigde schrijfmateriaal verwijzen. Het oudere merk PAPYRUS heeft een gemiddeld intrinsiek onderscheidend vermogen; Modus heeft niet aangetoond dat het element ‘papyrus’ op de relevante EU-markt zo veelvuldig wordt gebruikt dat dit onderscheidend vermogen wordt verzwakt. Gelet op de onderlinge samenhang tussen de overeenstemming van de tekens en de soortgelijkheid van de waren en diensten kan ook het professionele publiek met een verhoogd aandachtsniveau menen dat deze van dezelfde of economisch verbonden ondernemingen afkomstig zijn. De kamer van beroep heeft daarom terecht verwarringsgevaar aangenomen en het bestreden merk voor alle betrokken waren en diensten nietig verklaard. Het beroep wordt volledig verworpen; Modus draagt haar eigen kosten en die van ISIS Papyrus Europe AG, terwijl het EUIPO zijn eigen kosten draagt.

The likelihood of confusion

94      The applicant submits that the Board of Appeal incorrectly relied on a direct comparison of the marks at issue. The Board of Appeal therefore failed to take into consideration the low distinctiveness of the common element ‘papyrus’, and the presence of dominant and distinctive elements, namely the figurative element and the word element ‘by Modus’. According to the applicant, the marks at issue produce different overall impressions and, due to the frequent use of the element ‘papyrus’ on the market, the goods and services at issue would not be presumed to originate from the same undertaking or from economically linked undertakings. The applicant reiterates its arguments regarding the comparison of goods and services, and those relating to the comparison of the marks at issue, and argues that there are sufficient grounds to rule out the existence of a likelihood of confusion in the mind of the relevant public.

95      EUIPO and the intervener dispute the applicant’s line of argument.

96      A global assessment of the likelihood of confusion implies some interdependence between the factors taken into account and, in particular, between the similarity of the trade marks and that of the goods or services covered. Accordingly, a lesser degree of similarity between these goods or services may be offset by a greater degree of similarity between the marks, and vice versa (judgments of 29 September 1998, Canon, C‑39/97, EU:C:1998:442, paragraph 17, and of 14 December 2006, Mast-Jägermeister v OHIM – Licorera Zacapaneca (VENADO with frame and others), T‑81/03, T‑82/03 and T‑103/03, EU:T:2006:397, paragraph 74).

97      In the present case, in paragraph 55 of the contested decision, the Board of Appeal found that, taking into account the average visual, the above-average phonetic and the high conceptual similarity of the marks at issue, the at-least-low degree of similarity of the goods and services at issue, and the normal distinctiveness of the earlier mark, there was a likelihood of confusion, even for professionals who show a heightened degree of attention. The Board of Appeal added, first, that the coincidences between the marks at issue were not limited to non-distinctive or weakly distinctive elements. On the contrary, the earlier mark was reproduced almost identically in the contested mark. Second, it found, in paragraph 56 of the contested decision, that the applicant had not proven that the marks at issue coexist peacefully.

98      In the present case, account must be taken of the average degree of similarity between the goods covered by the contested mark in Class 9 and the goods covered by the earlier mark in the same class (see paragraphs 27 and 36 above), the at-least-low degree of similarity between the services in Class 42 covered by the contested mark and the goods covered by the earlier mark (see paragraphs 28 and 36 above), the average degree of visual similarity between the marks at issue (see paragraph 69 above), the high degree of phonetic and conceptual similarity (see paragraphs 77 and 84 above), and the average degree of inherent distinctiveness of the earlier mark (see paragraph 93 above).

99      Since consumers have an imperfect recollection of trade marks, it is very likely that, in the light of the position and meaning of the element ‘papyros’, and the presence of the figurative element relating to that element, the relevant public, even though it displays a high level of attention when purchasing the goods and services at issue, may be led to believe that those goods and services come from the same undertaking or from economically linked undertakings.

100    Indeed, the case-law principle that consumers have only rarely the chance to make a direct comparison between the different marks at issue but must place their trust in the imperfect picture of them that they have kept in mind is also applicable to a public with a high level of attention (see, to that effect, judgments of 22 June 1999, Lloyd Schuhfabrik Meyer, C‑342/97, EU:C:1999:323, paragraph 26; of 16 December 2010, Longevity Health Products v OHIM – Gruppo Lepetit (RESVEROL), T‑363/09, not published, EU:T:2010:538, paragraph 33; and of 20 February 2018, Kwang Yang Motor v EUIPO – Schmidt (CK1), T‑45/17, not published, EU:T:2018:85, paragraph 57).

101    Consequently, the Board of Appeal did not make an error of assessment in finding that there was a likelihood of confusion, in accordance with the case-law cited in paragraph 96 above, with the result that the applicant’s line of argument must be rejected as unfounded.

102    The Board of Appeal was therefore correct to declare the contested mark invalid in respect of all the goods and services covered by it.

103    In the light of all the foregoing considerations, since the single plea in law relied on by the applicant must be rejected, the action must be dismissed in its entirety.